Yine ünlü Bohemia kristallerinın ışıldadığı bir dükkana rastlıyoruz.

 

Prag Belediye Meclisi’nin önünden geçiyoruz.

Vaklav Meydanı’na doğru ilerlerken bizim İstiklal Caddemiz gibi geniş bir sokak ve sıralı dükkanları görüyoruz.

Amadeus filminin çekildiği 19yy.’ın sonlarından kalma ünlü opera binası da buraya yakın bir sokakta yer alıyor (Vaklav Meydanı ile Eski Şehir Meydanı arasında). Mozart'ın Don Giovanni adlı eseri ilk kez burada sahne almiş.

Bu arada ünlü Çek sanatçı Mucha’nın da müzesi burada. Zaten çalışmalarına hayrandım, ancak sergiyi gezip de o çizimleri detaylı inceledikten sonra bir kat daha arttı hayranlığım. Müzede fotoğraf çekmek yasak olduğu için web’den bir iki kare ile hayranlığımı görselleştiriyorum.

Mucha’nın büyülü bir dünyası var. Art Nouveau stilinin en ünlü isimlerinden birisi olan Mucha çoğunlukla kadınlarla dörtlemeler yapıyor. Dört mevsim, günün dört vakti, dört sanat dalı gibi. O kadınların ifadelerinde hep bir çocuksu ifade, buruk bir hüzün ve kadınsı bir gülüş var. Saçlarında çiçekler, açmış bahar dalları, doğanın güzelliği var resimlerinde.

Sanatın dört dalına ithafen yaptığı eser:

Günün dört vakti:

Dört mevsim:

  

Dört değerli taş:

Mucha müzesinin bulunduğu sokaktan kaynağına akan bir nehir gibi tekrar meydana akıyoruz. Vaclav'da birçok otel ve mağaza bulunuyor. Ortaçağ’da at pazarı olarak kurulan meydanda günümüzde dekoratif birçok yapı bulunuyor.

Bu yapılardan en çok, yol boyu ilerleyinde sağ köşede kalan Wiehl Evi’ni sevdim.  Neo-Rönesans tarzının günümüze kadar dayanmış güzel bir örneği olan ev, adını mimarı Antonin Wiehl’den almış ve 1896’da tamamlanmış.

Wiehl Evi’nin köşesinden sağa saparak şehirdeki en iyi yerel Çek birasının bulunduğu  U Fleku’ya doğru yol alıyoruz. Buradaki yapıların sıralanışı ve tramvay bana Karaköy’ü anımsattı :)

Uzunca bir yürüyüş yapıyoruz. Bu esnada yorgunluk ve susuzluğun yanında suyun fiyatının merkezden bu kadar uzakta üçte birine düştüğünü görüyoruz.

Boticelli’nin Venüs’ünün resmedildiği yapının önünde durup inceliyor sonra da sizin için fotoğraflıyorum :)

U Fleku inanılmaz şirin lokal bir meyhane. Bir söylentiye göre 1499 yılında kurulmuş olan meyhanenin siyah birası (lager) çok meşhur.

Sürekli elinde tepsi ile dolaşan garsonlar bardağınızı bitmeye yakın gördüğü anda içeceğinizi tazeliyorlar. Fiyatları oldukça uygun ve biraları gerçekten lezzetli. Normalde (bana göre) biranın içerken insanı iten bir tadı vardır ve kırk yıl dursam canım çekmez ancak tattığım bu biranın içimi çok hafif.

Menüsünde çok fazla çeşit var ancak biz geleneksek tatları tercih ettik.

Prag’ın en ünlü yerel tatlarından gulaşı (aslında Osmanlı’dan almışlar bu yemeği esas adı “kul aşı”) ve yanında onların yaptığı yassı ekmeği burada tattık. Sulu et yemekleri ile normalde hiç aram olmamasına rağmen, buradaki etin pişme kıvamı ve bana ağır gelen salçalı soğanlı suyun tadı çok kararındaydı.

Yerel sosisinden de tattık ve onun da tadını çok beğendik. Bu arada U Fleku'da servis inanılmaz hızlı, ne olduğunu anlamadan tabağı önünüzde buluyorsunuz.

U Fleku’de sürekli akordeon çalınıyor, inanılmaz keyifli, çok da neşeli ve samimi bir ortamı vardı.

Kalkarken bahçesine de göz attık, içerideki dev salonların yanında bahçesi de oldukça genişti. U Fleku'nun avlusundaki kabartmalar geçmişten günümüze çok güzel bir şekilde bozulmadan kalmış.

Akşamüstü güneşi altında U Fleku’ye son bir bakış ;)

Prag gezimizin 2. Kısmının sonuna geliyoruz.  Geriye son bir post daha kaldı, onda da Prag kalesi ve müzeleri anlatacağım. Prag hep ufak bir şehir izlenimine sahipti benim için ancak içine girince görüyor ki insan didiklenecek çok fazla detay var ve dolu dolu şehri yaşamaya kalkarsanız günün 15 saati yürüyor olmak bile yetmiyor, benden söylemesi  ;)